Ας ξεχαστούμε,
ας αφήσουμε τη βροχή
να βρει το ρυθμό μας
και να ορίσει
την ανατολή του ήλιου.
Ας ανοίξουμε
τα σκονισμένα και λησμονημένα,
απο το διάβα του χρόνου,
γράμματα.
Ας ονειροπολήσουμε
απο τα ακανόνιστα βράχια της θάλασσας,
που λυτρώνουν τα κύματα.
Ας αγαπηθουμε
στα δάση των πόλεων,
που δεν ξέρουν
αν θα τα χαιδέψει
ο ήλιος του αύριο.
Ας ιχνηλατήσουμε
τις αμέτρητες στιγμές της θλίψης
καθώς θα βγαίνουμε
για το μοναχικό ταξίδι της ψυχής.
 | |
| photo © Jesse Summers |
